7 september 2013

Eindopslag kernafval vlak bij Westerwolde ?

Het was een druk bezochte avond, dinsdag 3 september,  in het dorpje Wippingen (vlak over de grens bij Ter Apel). Het ging over de definitieve opslag van hoog radioactief kernafval( dus afval van kerncentrales). Meer dan 150 toehoorders waren er, waaronder (slechts) 3 Nederlanders. De geoloog Detlef Appel gaf een overzicht van de vragen waarover deskundigen het hoofd breken. Welke mogelijkheden zijn er, met welke voor- en nadelen? Hoe zit het met de veiligheid? Kunnen we bijvoorbeeld de boel weer naar boven halen als het fout gaat daar beneden? Appel gaf inzicht in de verschillende modellen die er zijn voor het zoeken naar een definitieve opslagplaats. En hij maakte duidelijk  dat de garanties die we allemaal willen voor de veiligheid, niet te geven zijn.

In het Duitse Asse ligt laag radioactief afval (bv afval van ziekenhuizen)  ondergronds opgeslagen en daar liggen de vaten nu te roesten. Daar zijn menselijke fouten gemaakt, zei Appel. Maar hoe goed je ook alles doorrekent met de kennis die er is, het blijft natuurlijk altijd mensenwerk. In Asse moet de boel weer omhoog gehaald worden, maar hoe, dat geeft nog de nodige problemen.

In de jaren 70 van de vorige eeuw zag het er naar uit dat hoog radioactief afval zou worden opgeslagen in de zoutkoepels onder Wahn, vlak over de grens bij ter Apel. Er was massaal verzet van de bevolking. Uiteindelijk ging het afval naar Gorleben, maar daar ligt het nog steeds boven de grond. Kortgeleden is in Duitsland een wet aangenomen dat er nu eindelijk stappen gezet moeten worden om tot een definitieve oplossing te komen. Er wordt een commissie ingesteld die binnen twee jaar duidelijkheid moet geven over oplossingsrichtingen (en dus locaties). En daarna komt er verder onderzoek dat nog decennia gaat duren.  Maar ja, als die commissie volgend jaar zegt dat er nader onderzoek moet komen naar opslag in zoutkoepels, dan komt Wahn weer in beeld.

Vanuit het publiek kwam de vraag welke oplossingsrichting  Detlef Appel zelf het beste vindt. Hij wees naar het model van ondergrondse opslag waar men in Zwitserland aan werkt. Maar, zo zei hij, zijn hoop is erop gevestigd dat er technologie ontwikkeld wordt die radioactief afval onschadelijk kan maken. Er is heel veel geld nodig voor zulk onderzoek. Bizar, maar hij denkt dat dat geld er alleen zal komen als er nieuwe kerncentrales ontwikkeld worden…..

Er ís hoogradioactief afval en daar moeten we zo goed mogelijk mee omgaan. Het heeft geen zin als iedereen roept dat hij dat niet onder zijn tuin wil hebben. We moeten oplossingen zoeken. Hoe wetenschappelijk oplossingen ook onderbouwd worden, er zit ook altijd een politieke kant aan  de besluiten die genomen worden. De processen die zich nu gaan voltrekken moeten transparant zijn voor alle betrokkenen. Daar ligt een volgend aandachtspunt voor de Duits-Nederlandse werkgroep ‘Kein Endlager/Geen eindopslag’ die de lezing op 3 september organiseerde.

De werkgroep zorgt ervoor dat de PowerPointpresentatie van Detlef Appel in het Nederlands vertaald wordt. Wie daarin geïnteresseerd is, kan hem opvragen bij  Marco Bentz van den Berg van de werkgroep, e-mail: bentz.raaij@wxs.nl

 

Verslag van Willie Raaijmakers,

4 september 2013